Lost Angeles

 

The Invoker

 

Subject 4: Enemy - ศัตรู

 

“หัวหน้าคะ ตอนนี้ที่โรงพยาบาลเกิดเหตุฉุกเฉินใหญ่แล้วค่ะ” เสียงของเจ้าหน้าที่คนหนึ่งดังออกมา พร้อมกับจอภาพที่แสดงภาพของเจ้าหน้าที่คนนั้นปรากฏอยู่หน้าห้อง

“จู่ๆ ก็มีชาย 1 คนและหญิง 1 คนทำร้ายยามและเจ้าหน้าที่โรงพยาบาล ตอนนี้กำลังอาละวาดทำร้ายผู้คนในบริเวณนั้นใหญ่เลยค่ะ”  

“เจ้าหน้าที่ตำรวจล่ะ” เฟอร์นันโด้ยังคงถามเจ้าหน้าที่ต่อไปอย่างสุขุม

“ตอนนี้ถูกเล่นงานบาดเจ็บไปมากค่ะ คนร้ายเหมือนมามือเปล่า แต่กลับใช้ระเบิดได้ทั้งที่ไม่มีใครพบเห็นวัตถุระเบิดเลย คาดว่าคงเป็นอินโวคเกอร์แน่นอนเลยค่ะ

“ตอนนี้ อินโวคเกอร์ของเรามีใครพร้อมปฏิบัติการบ้าง”

“ตอนนี้มีเพียงเรนกับซิกฟรีดเท่านั้นที่อยู่ที่นี่พร้อมปฏิบัติการค่ะ”

“หนอย... ความสามารถของเรนก็ไม่ใช่แบบต่อสู้เต็มตัวเสียด้วย พวกมันช่างกะเวลาได้เหมาะเจาะจริงๆ” เฟอร์นันโด้กัดฟันกรอดๆ กับสถานการณ์ที่เป็นอยู่ในขณะนี้

“คุณต้องการจะหยุดยั้งพวกนั้นใช่ไหมครับ” ซิโอถามเฟอร์นันโด้ด้วยแววตาที่มุ่งมั่น

“ใช่ รีบสั่งให้เรนกับซิกฟรีดออกไปที่เกิดเหตุเดี๋ยวนี้เลย” เฟอร์นันโด้ เพียงตอบคำถามของซิโอไปคำเดียว แล้วสั่งการต่ออย่างเฉียบขาด

“ชั้นจะบัญชาการอยู่ที่นี่เอง เจ้าหน้าที่ทุกคน เข้าสู่สถานการณ์รบระดับสอง เตรียมกำลังสนับสนุนเรนกับซิกฟรีดไว้ให้พร้อม ส่งสัญญาณภาพทั้งหมดมาให้ชั้นเดี๋ยวนี้”

เรนกับซิกฟรีดเปลี่ยนมาอยู่ในชุดเครื่องแบบสีดำเรียบร้อยแล้ว โดยมีหน้ากากสีดำคาดอยู่บนดวงตา ทำให้เกือบจะจำพวกเขาไม่ได้ ชุดของพวกเขาดูทันสมัยเลยทีเดียว  ในมือของเรนนั้น ถือชุดแบบเดียวกันนั้นไว้ในมือชุดหนึ่ง

“เอ้า นี่ของนาย”

ซิโอยืนงงกับคำพูดของเรน

“เอาน่า ใส่ซะ แล้วรีบมากับพวกชั้น ชั้นอยากให้นายไปกับพวกชั้นสักครั้ง ไม่ว่านายจะเข้าร่วมกับพวกเราหรือไม่ นายค่อยตัดสินใจเอาเองละกัน แต่ตอนนี้ชั้นอยากได้ความช่วยเหลือจากทุกคนเท่าที่มี”

 

ที่โรงพยาบาลตอนนี้เสียหายยับเยิน มีคนนอนบาดเจ็บอยู่เต็มไปหมด โดยเฉพาะเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ควบคุมสถานการณ์อยู่ก็ตอนนี้บาดเจ็บไปมาก เจ้าหน้าที่โรงพยาบาลและผู้คนที่อยู่ที่ชั้นล่างตอนนี้ ก็โดนลูกหลงไปมากเช่นกัน

“แอช ลิวเน่อยากได้กระสุนเพิ่มอีกน่ะค่ะ” เสียงของสาวน้อยคนหนึ่งเรียกคู่หูของเธอ

“ได้เลยจ้ะ ลิวเน่ที่รัก” ว่าแล้วชายหนุ่มอีกคนก็เอามือแนบลงไปที่พื้น จู่ที่พื้นนั้นก็เกิดการสั่นสะเทือนขึ้นอย่างรุนแรงแล้วแตกออก สาวน้อยที่ชื่อลิวเน่ คว้าเศษพื้นปูนแตกๆ เหล่านั้นมาไว้ในมือแล้วขว้างใส่กลุ่มตำรวจที่ตรึงสถานการณ์อยู่เบื้องหน้า ปูนก้อนนั้นเมื่อลอยไปถึงกลุ่มตำรวจ ก็ระเบิดออกเป็นสะเก็ดเข้าปะทะตำรวจจนบาดเจ็บไปหลายราย

“แอชอยากพังตึกนี้ทิ้งจังเลยลิวเน่” 

“ใจเย็นๆ นะ วันนี้เราแค่มาข่มขวัญนิดหน่อยเท่านั้นเอง ทำอะไรเอิกเกริกไปจะเสียแผนพวกเราเอาได้นะ”

“จ้าๆ” ทั้งสองคนพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน

 

เรน ซิกฟรีดและซิโอเดินทางมาจนถึงที่เกิดเหตุ พวกเขาสอบถามสถานการณ์ในตอนนี้ เรนรายงานสถานการณ์ให้เฟอร์นันโด้ทราบผ่านทางเครื่องมือสื่อสารที่ติดตั้งอยู่กับหน้ากากพิเศษของเธอ และพูดคุยอยู่กับเฟอร์นันโด้สักครู่หนึ่ง ซิโอยังคงสับสนงงงวยว่าตัวเขาจะช่วยทำอะไรได้ในสถานการณ์แบบนี้

“ซิโอนายรออยู่ตรงนี้นะ ชั้นกับซิกฟรีดจะเข้าไปจัดการเอง” ไม่ทันที่ซิโอจะพูดอะไร เรนและซิกฟรีดก็เข้าไปจัดการกับสถานการณ์เบื้องหน้า

 

“คราวนี้ของจริงโผล่มาแล้ว แอช เตรียมพร้อมนะ” ลิวเน่เห็นคนในชุดดำแตกต่างจากตัวรวจทั่วไปสองคนมุ่งตรงมาหาพวกเขา แอชคว้าโล่ตำรวจที่ตกอยู่บนพื้นอันนึงมาเตรียมพร้อมไว้ ลิวเน่หยิบขวดน้ำยาขวดเล็กๆ ใต้เสื้อคลุมของเธอมาเตรียมพร้อมไว้ในมือ

มีก้อนหินใสๆ อย่างคราวที่สู้กับซิโอพุ่งมาทิ่ลิวเน่และแอชชุดหนึ่ง แอชเอาโล่เข้ารับแต่แทนที่โล่นั้นจะกันวัตถุเหล่านี้ไว้เท่านั้น แต่มันกลับสั่นอย่างรุนแรงและสะท้อนเอาหินพวกนี้กระเด้งออกมาอย่างรวดเร็ว บางก้อนสะท้อนกลับไปหาซิกฟรีดผู้ที่ขว้างมันมา ซิกฟรีดวาดกำแพงโปร่งแสงขึ้นป้องกันตัวเขา เรนเคลื่อนไหวฉากออกมาอย่างรวดเร็ว แต่ในจังหวะนั้นเธอกลับพบก้อนปูนก้อนหนึ่งพุ่งมาข้างๆ เธอ มันระเบิดออกเป็นสะเก็ดพุ่งเข้ากระแทกเธอหลายชิ้น

“กรี๊ด...” เรนยกมือขึ้นป้องกันใบหน้า ลำตัวของเธอถูกเศษปูนกระแทกเข้าหลายชิ้น แต่ดูเหมือนว่าชุดดำพวกนี้จะเป็นชุดพิเศษ มันช่วยทำให้เธอไม่บาดเจ็บสาหัสนัก แต่ว่าแรงกระเทกก็ทำให้เธอเจ็บปวดอยู่ไม่น้อย

“เรน หนอยแน่พวกแก” ซิกฟรีดรีบเข้าไปป้องกันระเบิดปูนให้กับเรน

ระเบิดปูนของลิวเน่ลอยมาอย่างต่อเนื่อง ซิกฟรีดทำอะไรไม่ได้เลย ได้เพียงแค่ป้องกันเอาไว้เท่านั้น จริงๆ แล้วถ้าเพียงตัวเค้าเองก็พอจะเอาตัวรอดออกมาได้ แต่ว่าตอนนี้ เรนบาดเจ็บและเธอก็ไม่สามารถจะหลบหลีกออกมาได้อย่างปลอดภัยซิกฟรีดจึงจำเป็นต้องอยู่ปกป้องเธอไว้อย่างยากลำบาก มีสะเก็ดปูนหลายก้อนเข้าปะทะพวกเขา แต่เพราะซิกฟรีดป้องกันไว้จึงยังไม่ถูกจุดสำคัญ แต่ก็ทำให้ทั้งสองบอบช้ำไม่น้อย มีก้อนหนึ่งหลุดลอดจากการป้องกันของซิกฟรีด กำลังจะระเบิดใส่จากมุมอับของเขา ซิกฟรีดเหลือบไปเห็นเข้าในวินาทีสุดท้ายแต่อยู่นอกวิสัยที่เขาจะป้องกันไว้ได้แล้ว

“เจ็บใจนัก...” เขาร้องตะโกนออกมาอย่างเจ็บแค้น

“ตูม…”

เรนหลับตาลงด้วยความกลัว กลัวว่าพวกเธอจะถูกระเบิดก้อนนั้นบาดเจ็บสาหัสเพียงใด แต่เธอกลับไม่บาดเจ็บเท่าไรนัก มีเพียงเศษเล็กน้อยที่เข้ากระทบตัวเธอ เรนลืมตาขึ้น เห็นซิโอยืนถือโล่ตำรวจรูปร่างบูดเบี้ยวอยู่ในมือ ซิโอช่วยพวกเขาไว้ได้นั่นเอง

แอช และ ลิวเน่ หยุดมือลง และมึนงงกับเหตุการณ์

“พวกมันยังมีอีกคนนี่ แบบนี้พวกเราเสียเปรียบนะแอช ไหนว่าจากข้อมูล พวกมันออกทำภาระกิจในเขตอื่น เหลือกำลังที่นี่แค่ 2 คนไม่ใช่รึ” ลิวเน่กล่าวอย่างมึนงง

“เพิ่มมาอีกแค่คนเดียว เรายังพอสู้ไหวน่าลิวเน่ พวกเราเข้าคู่กันออกขนาดนี้ มันเพิ่มมาอีกคนก็ทำอะไรเราไม่ได้หรอก เล่นงานมันต่อเลยลิวเน่”

“จ้า แอช”

ระเบิดปูนพุ่งใส่พวกเขาอีกครั้ง แต่คราวนี้จำนวนของมันยิ่งมากขึ้นไปอีก

“ซิกฟรีด นายต้องทำตามที่ฉันบอกนะ”

“ไม่ต้องมาสั่งชั้นเลย นายทำจะทำอะไรได้ ไอ้มือใหม่” ซิกฟรีดหันกลับมาตวาดใส่ซิโอ

“ข้างหน้า ขวา ข้างบน ทางซ้าย แล้วข้างหน้าอีกครั้ง...” ซิโอไม่ฟังแต่กลับสั่งการซิกฟรีดทันที

ซิกฟรีดหันมองตามทิศทางที่ว่านั้น แล้วเริ่มต้นสร้างกำแพงดังที่ซิโอบอก ระเบิดจู่โจมพวกเขาดังที่ซิโอคาดการณ์ไว้ซิกฟรีดกัดฟันทำตามที่ซิโอสั่ง

“ซิโอ นายทำได้ยังไง”

“มันเป็นความสามารถของฉัน ฉันเห็นทิศทางของวัตถุเบื้องหน้า แล้วคำนวณระยะ ทิศทาง และตำแหน่งของมันได้”

เรนที่เริ่มฟื้นจากบาดเจ็บหยิบเอาโล่และกระบองตำรวจที่ตกอยู่บริเวณนั้นขึ้นมาช่วยป้องกันอีกแรง

“ซิโอ ฟังนะ ความสามารถของชั้นคือกระตุ้นกล้ามเนื้อให้มีความสามารถเหนือปกติได้ชั่วครู่ ซิกฟรีดสามารถเปลี่ยนสถานะวัตถุที่สัมผัสได้ นายจะใช้ความสามารถของพวกเราแบบไหนก็สั่งมาเลย นายทำได้ใช่มั้ย”

“เรน เธอจะบอกความสามารถพวกเราให้ไอ้นี่รู้ทำไม มันจะเชื่อใจได้รึเปล่ายังไม่รู้เลย โธ่โว้ย”

 

ที่กลุ่มของพวกเขาสามคนเกิดฝุ่นตลบขึ้นเบื้องหน้าจากระเบิดปูนของลิวเน่ พวกเธอหยุดการโจมตีและเฝ้าดูผลงานของพวกเธอ

จู่ๆ ซิโอก็พุ่งออกมาทางด้านขวาของกลุ่มควัน แล้วหักทิศทางพุ่งเข้าใส่ลิวเน่และแอช ลิวเน่เปิดฉากการโจมตีใส่ซิโอ แต่ซิโอกลับป้องกันการโจมตีไม่ให้ถึงตัวไว้ได้อย่างเหลือเชื่อ แอชเพิ่งสังเกตเห็นว่า ซิโอถือโล่โปร่งแสงคล้ายๆ กับกำแพงที่ซิกฟรีดใช้ป้องกันตัวเอง และเขาเพิ่งรู้ตัวว่านี่เป็นแผนนกต่อ ซิกฟรีดฉากออกมาจากกลุ่มควันแล้วปาอากาศอัดก้อนเข้าใส่ลิวเน่และแอช แอชป้องกันไว้อย่างหวุดหวิด แต่คราวนี้เรนมาอยู่ต่อหน้าพวกเขาแล้ว เธอเตะแอชกระแทกใส่ลิวเน่ไถลไปหลายเมตรเข้าไปในตัวอาคารโรงพยาบาล

ซิโอ เรน และซิกฟรีดตามแอชและริวเน่เข้าไปในโรงพยาบาลเช่นกัน

“ลิวเน่ ขยับตัวไหวไหม”

“อื้อ” ลิวเน่ฝืนตอบรับคำของแอช

“เราจะหนีกันล่ะนะ”

แอชพูดเสร็จก็เอามือของเขาสัมผัสกับเสาต้นหนึ่งในตัวอาคารโรงพยาบาล ในบริเวณนั้นเกิดการสั่นสะเทือนขึ้นทันใด จู่ๆ เสาต้นนั้นเริ่มแตกออก เพดานทำท่าจะแยกตัวและตกลงมาเบื้องล่าง และทันใดมันก็ถล่มลงมา ผู้คนต่างวิ่งหนีเอาตัวรอด เกิดฝุ่นคลุ้งตลบไปทั่ว

ซิโอ เรน และซิกฟรีดตรงเข้าช่วยเหลือผู้คนในบริเวณนั้นไว้ แต่ผู้คนที่เห็นการต่อสู้เมื่อครู่ กลับยิ่งตกใจและหวาดกลัวเมื่อเห็นว่าพวกเขามุ่งมาหาตน เมื่อพวกเรนเหลือบมองไปทางแอชกับลิวเน่ ก็ปรากฏว่าผนังโรงพยาบาลซีกหนึ่งแตกออก พวกนั้นสองคนหนีไปได้เรียบร้อยแล้ว

เมื่อเจ้าหน้าที่ต่างขนย้ายผู้บาดเจ็บเข้ารักษา เหตุการณ์เริ่มคลี่คลาย พวกเขาทั้งสามถอนตัวออกมาจากที่เกิดเหตุโดยไม่ให้คนอื่นเห็นตัวตามคำแนะนำของเรน

“ทำไมพวกเราจะต้องรีบแอบหลบออกมาด้วย” ซิโอถามอย่างสงสัย

“นายก็เห็นแล้วนี่ พวกเรามันอันตรายแค่ไหน สำหรับในสายตาของคนทั่วไป พวกเราก็เหมือนตัวประหลาดดีๆ นี่เอง คนพวกนั้นน่ะหวาดกลัวอินโวคเกอร์อย่างพวกเรา นายรู้มั้ย...” เรนตอบด้วยน้ำเสียงสั่นๆ แฝงความรู้สึกน้อยใจออกมา ดวงตาของเธอมีน้ำตาใสๆ คลออยู่